Met ‘T is weer voorbij die mooie zomer’ zong Gerard Cox zich destijds pijlsnel naar de top van de hitparade in Nederland, inclusief taalfout, want het is die of de zomer en niet het zomer. Maar ja, ‘hij is weer voorbij’ loopt niet zo lekker. Een deel van de eerste week van september hebben we nog doorgebracht in Griekenland. Kreta welteverstaan. De eerste schoolweken zitten er weer op. Ik ben coach van een leuke klas (KCM 1ca) en ik ben tegenwoordig voorzitter van de MR (medezegenschapsraad). Ik heb me voorgenomen bij formele bijeenkomsten mijn pak (kostuum is eigenlijk wel mooier) aan te trekken om mijn positie te onderstrepen. Ik heb deze truc en nog een aantal andere trucs gelezen in een prachtig boek van Robert Cialdini met de titel ‘Invloed’. Onthoud die naam en lees het boek. Kun je veel profijt van hebben. Het komt er op neer dat mensen een schakelaartje hebben waarmee ze hun automatische piloot inschakelen. Als jij weet hoe dat schakelaartje werkt en waar het zit, kun je mensen beïnvloeden en gedrag ontlokken zonder dat ze dat in de gaten hebben. Heel interessant.

Verder ben ik nog een paar keer naar het theater geweest onder meer naar het afscheidsconcert van Beef in 013. In het Midi-theater zagen we Eric Koller, een cabaretier die geen woorden nodig heeft.

En dan komt augustus. Half augustus verras ik Beppie met een reisje naar Riga. Stockholm ijlt nog na in mijn hoofd of ik zit al weer in het vliegtuig naar Riga. We vertrekken vanaf Weeze en we vliegen voor amper 100 euro op en neer naar Riga (Letland). We slapen in het vrij nieuwe hotel DoDo in een duistere buurt van Riga. In Riga zijn overtigens alle buurten duister behalve het centrum. Dat is prachtig. Er rijden in Riga meer Lexussen en Mercedessen en Porsches dan in Amsterdam terwijl een paar kilometer verderop de boerin nog met haar muilezel rondsjokt. Riga is leuk, redelijk betaalbaar en anders dan anders. Mooie kerken, veel cultuur, lekker eten, ach wat wil eens mens nog meer. Je betaalt in Letse latten en je betaalt voor een lat ongeveer € 1,40. Alles keer 1,4 dus. Het vliegveld ligt op 30 minuten bussen van de hoofsstad en het openbaar vervoer, veel trams, werkt prima. We bezoeken wat musea, we wandelen veel en we wonen twee concerten bij. De tijd vliegt voorbij en vijf dagen na ons vertrek zijn we weer terug.

Beppie puzzelt en zoekt net zo lang todat ze een all-inclusive reis naar Kreta heeft gevonden die ook nog eens betaalbaar is. We komen eind augustus in Chersonissos terecht in appart-hotel Cretan View. Hoewel Chersonissos niet echt mijn stad is, vermaken we ons prima. We slapen goed, het eten is lekker we hebben heel veel lol. We huren drie dagen een auto, we doen wat aan geocaching, we liggen lekker lui aan het zwembad en we gaan lekker naar het strand. Een geslaagde trip dus.      

Eind juli / begin augustus nog gauw het huis geschilderd. Het weer is prachtig en het karwei schiet lekker op. Begin augustus vertrek ik met Gijs voor 5 dagen naar Stockholm. We slapen bij Anna, een Zweedse die we een paar jaar geleden tegen het lijf zijn gelopen. Het weer is prima en we vermaken ons uitstekend.

Even een greep uit de activiteiten:

- we eten in Nynashamn in de haven lekkere gerookte garnalen

- we gaan naar een van de stadsstranden van Stockholm

- we bezoeken het Vasamuseum, een museum dat gebouwd is rond een gezonken schip

- we nemen een kijkje in het Cornelis Vreeswijkmuseum

- we bezoeken het wonderschone slot Drottingholm

- en we shoppen until we droppen.

En augustus is nog niet afgelopen ……

Drukke edoch leuke maand. Ik bezoek met Beppie de Tindersticks in openluchttheater Rivierenhof in Antwerpen. Het theater ligt prachtig in een park vlak bij park Middelheim, het mooie beeldenpark van Antwerpen. Het diepe, charismatische stemgeluid van Tindersticksvoorman Stuart Staples (Nico Nietjes op zijn Nederlands) doet het wonderwel in het theater waar het tegen tienen nog een graad of 25 is.

Een week later zitten Peter en ik in het zelfde theater te genieten van Lucinda Williams  waar ik zelfs nog wat opnames heb gemaakt met de videocamera. Wederom een prachtig concert. Ondertussen ben ik in juli jarig en bezoek ik met Nico en Anita en Josje en Kees Turnhout waar tijdens de vrijdagen Clouseau acte de présence geven. Leuk concert.

Eind mei / begin juni zijn we afgereisd naar Pinkpop. Ik speciaal voor The Boss en Max en vriend Tiko voor het hele programma en Beppie voor het winkelen in Maastricht.

Op zaterdag met Max en Tiko het tentje op camping A opgezet. Ai, dat deed even pijn. ‘Hier moet ik ook zijn’, dacht ik, en Woodstockachtige taferelen passeerden mijn geestesoog. Het tentje is snel opgezet, wat wil je met een pop-uptent. Je gooit het ding in de lucht en voor het de grond raakt staat ie. Dat je drie uur bezig bent uit te puzzelen hoe je de tent weer in elkaar krijgt, vertellen ze er niet bij. Paps en mams (wij dus) staan met de caravan overigens 8 kilometer verderop op de luxe camping ‘de Watertoren’. De plaats die wij met tweetjes hebben is volgens Pinkpopmaatstaven groot genoeg om 80 personen te herbergen.

Ik ben er alleen op zaterdag bij en ik zie achtereenvolgens Chris Cornell (goed), The Killers (beter) en The Boss (best). Bruce is in topvorm en hij speelt realtief veel oud werk. Genieten geblazen. Ik sta in de pit, precies in het midden in het hoekje achteraan naast het looppad. Een perfecte plaats. Het geluid is goed net als het zicht en ik heb meer dan genoeg ruimte. Omdat na afloop de oortjes toch flink piepen besluit ik de volgende keer goede oordoppen te kopen. Ik heb inmiddels een setje Alpine-doppen gekocht met twee soorten filters.

Als Beppie me ‘s avonds komt ophalen bij het afsrpeekpunt (het Tamoil benzinestation) kunnen we verrassend vlot door Landgraaf naar de camping rijden. Prima geregeld.

Volgend jaar wil ik drie dagen Pinkpop meemaken.   

Druk, druk, druk. En dan zie ik dat mijn weblog voor het laatst in december is bijgewerkt.

Wat is er zoal gebeurd in tussen tijd. Een greep uit de veelheid van activciteiten.

- wintersport in Tjechië

- lekker ontspannende kerstvakantie

- veel gelezen

- Nynke Laverman (inclusief een prachtige uitvoering van Cohens ‘Hallelujah’ http://www.youtube.com/watch?v=YDBmjC5DZrM)

- Een superavond met Pilobolus http://www.youtube.com/watch?v=elWf8nI6ivw

- 10CC in de Stadsschouwburg: nostaligisch terugblikken (Wist je trouwens dat No Milk Today en Busstop (van de Hollies) van de hand van 10CC’s Graham Gouldman waren?)

- JanJaap van der Wal: scherp

- Ashton Brothers: vakmanschap

- Stand-up comedian Anuar: veelbelovend

- Proefgegeten in de Oude Stokerij (lekker!!!)

Heel wat kunst en ciltuur dus. En verder ….. In december heb ik een netbook gekocht (Asus 1000EEE). Dit ding heeft mijn hart veroverd. Geweldig! Mannen blijven jongens als het om gadgets en speeltjes gaat. Trouwens, mijn Sony walkman met bluetooth koptelefoon is ook een moordding.

En verder ben ik nog heel veel vergeten maar dat komt de volgende keer.

November is zoals altijd een drukke maand. Geen officiële vrije dagen om tussentijds bij te komen, veel ploeteren omdat zaken gewoon nog afmoeten voor het eind van het jaar. Het lichaam moet wennen aan de wintertijd en ondertussen doet de somberheid en helpt de vroege duisternis een mens ook niet direct aan een zonnige kijk op het leven. Zuchten en steunen. Zijn er dan helemaal geen lichtpuntjes? Natuurlijk wel. Het geknutsel aan Sinterklaas-surprises, de gezellige etentjes met vrienden en familie en de her en der al veel te vroeg opduikende pepernoten en de geplande uitjes naar Kerstmarkten geven het leven weer kleur, zij het een heel andere dan de lente.

En dan natuurlijk het theater. het seizoen draait op volle toeren. Ik heb gezien Rome en Juli’s Posse van het Zep theater. Moderne uitvoering van Romeo en Julia op hip hop klanken. The Westside story opnieuw uitgevonden, de wedergeboorte van Springsteens ‘Born to Run’, een van de toppers uit de rockgeschiedenis trouwens, maar alle vergelijkingen ten spijt: Rome en Juli verzandt naar mijn gevoel in goedbedoeld amateurisme. Toch een leuke avond gehad.

Even later bezoek ik met mijn lief en jongste zoon de nachtpremière van de nieuwe Bond in cinema Euroscoop. Meestal weet ik het goed geheim te houden maar dit keer wil ik wel uit de culturele kast komen: ‘Ik ben een liefhebber van James Bond’. Ik heb al zijn films vanaf mijn twaalfde in de premièreweek gezien en als ze op tv komen sla ik er geen enkele over. De nieuwe bevalt me goed. Craig is een echte Bond en de sombere en harde sfeer uit de pocketjes van Ian Fleming worden door hem goed aangevoeld.   

Dan de uitnodiging van vriend Peter om mee te gaan naar cultureel centrum Roepaen in Ottersum, noord Limburg om te kijken en te luisteren naar Damian Jurado en Wendy McNeill. Genieten met een grote G. Prachtige muziek in het singersongwritergenre door Wendy optimistisch gestalte gegeven met haar trekzak en Damian die dan het opgeluchte sfeertje een een keer weet om te bouwen met zijn sombere kijk op het leven en zijn getormenteerde liedjes. Jurado legt zijn ziel op de pijnbank en trekt en passant het publiek mee in zijn verdriet. Ik besef voor het eerst in mijn leven wat een SM-liefhebber moet aantrekken in zelfkwelling van ik geniet met volle teugen van Damian.

In de tweede novemberweek heeft Beppie eerst een avondje Night of the Proms geregeld. Klassiek met pop geregeld door de EmTe en voor nop dank zij de gespaarde zegeltjes. Het avondje vermaak is tiptop verzorgd. We worden ontvangen met een overlevingspakket met kleine hapjes. Kwam voor ons goed uit want dankzij de files hebben we geen tijd meer gehad om te eten. Dan een leuk verzorgde avond met onder meer optredens van Sinead O’Connor, Midge Ure en Live. Even samengevat: Sinead weet nog steeds kippenvel op afstand te bezorgen en zou eigenlijk eens de eerder genoemde Damian moeten benaderen voor een duetje; de prozac zal dan geheid de winkels uitvliegen. Midge Ure is van de jaren tachtigband ‘Ultravox’ onsterfelijk geworden met ‘Vienna’. Let op de tempowisseling op het eind van het lied. Midge blijkt nog steeds geweldig te kunnen zingen kortom ‘kippenvel’. En dan Live. Verrassend dat deze gelouterde topband optreedt op een Night of the Proms. Voor mij echt boffen. Kowalczyk’s (de zanger)  is eigenlijk ook best een trieste gast en dat hoor je aan zijn stem en teksten. Het prachtige ‘I Alone’ wordt indrukwekkend gebracht, met de beleidding van een klassiek orkest. Erik Mesi van ‘Toontje Lager’ vertolkt samen met Midge Ure nog een verrassend mooi eerbetoon aan de overleden Pink Floyd toetsenman Richard Wright. Het door Roger Waters, ook al zo’n zielepiet, geschreven Pink Floydnummer ‘Hey You’ wordt door Mesi en Ure mooi gebracht. Kijk vooral naar de wonderschone clip op YouTube van Hey You. Na afloop skippen we Jeroen van de Boom of zoiets blijven we de gebruikelijke files voor en rijden we zonder enig vertraging naar Tilburg. Voor dat we vertrekken nemen we nog verbaasd een goedgevulde goodie-bag met de complimenten van EmTe. Als deze actie (jawel, echte een mooi voorbeeld van sales-promotions)  beoogt goodwill bij klanten te kweken, is dat voor wat ons betreft heel goed gelukt. EmTe kan bij ons niet meer stuk en wint het met vlag en wimpel van Albert Heijn.

goodie-bag EmTe

Daags na Night of the Proms ga ik met enkele studenten uit 2c naar een regenachtig Amsterdam.  Voor het eerst bezoek ik het Anne Frankhuis en sinds een jaar of 40 zet ik weer voet in Madame Tussaud. Ondanks de regen vermaak ik me prima. Tenzij de studenten mij een teleurstelling hebben willen besparen vertellen ze me dat zij ook een leuke dag hebben gehad. Hieronder een paar foto’s die ik die dag heb gemaakt. Wie weet trouwens wat er bedoeld wordt met de cijfers op de bovenarm van een van de figuren in Madam Tussaud. Wie het weet te vertellen krijgt een Mars van me. Ik weet het lekker.

‘s Avonds racen we naar Uden om nog een optreden van Wende Snijders mee te pikken. Wende is mijn schatje en ik ben dat van haar, tenminste als ik mag geloven wat ze de vorige keer op de door mij na het optreden aangeschafte DVD heeft geschreven ‘(Voor Henk, Liefs Wende)’. Wende zingt heel mooi. Vooral Franse liedjes van Brel en zo. Zo mooi dat je er tranen van in de ogen krijgt. Luister maar eens naar Wende’s versie van Brels ‘Ne me quitte pas‘. Mierentietjes en traantjes als ik het weer bekijk. Subliem arrangement trouwens.

28 augustus hebben de studenten KCM van de opleiding medewerker evenementenorganisatie twee introductiedagen gehad.

Bijgaand een aantal foto’s van een van die dagen.

De maanden hebben in het teken gestaan van drie zaken: de operatie van Gijs aan zijn kaak, de komst van twee Italiaanse studenten en hun verblijf gedurende 5 weken en de aanvang van het schooljaar.

In september is zoon Gijs onder het mes gegaan bij de kaakchirurg. Zijn onderkaak stond iets te veel terug in vergelijking met zijn onderkaak. Het was een behoorlijk pittige ingreep. Na een week of twee is het ergste leed geleden. Inmiddels zijn de elastiekjes er uit en kan hij weer gewoon praten.

Dan het Italiaanse avontuur. Antonio en Alberto zijn voor 5 weken onze gasten. Ze hebben een project, Bella Italia, op de Poorten en op de Heyhoef. Het zijn makkelijke knullen. We nemen ze mee naar onder meer Antwerpen en we laten ze Den Bosch, Heusden en de Loonse en Drunense duinen zien.  Het klikt goed tussen onze gasten en onze kinderen. Als ze weer weg zijn missen we ze wel maar tegelijk genieten we weer van de realtieve rust.

Dan het nieuwe schooljaar. Ik zit propvol met lessen en MR-activiteiten. Ik maak een uur of tien extra per week om het allemaal bij te benen. Over een week of 2 wordt het iets rustiger. Ik heb wel leuke klassen. De MR levert erg veel werk op. Er is een geschil op handen met het College van Bestuur. Inzet is met name de werkdruk. Het College van Bestuur trekt zich nergens iets van aan en gaat stug door iedereen vol te plempen. Het ‘laat mensen zelf maar zaken regelen en voorzie niet in fatsoenlijk kader’ gedachtengoed dat het CvB predikt wordt ernstig onderuitgehaald door de kredietcrisis.

Ik heb nog een paar leuke cd’tjes gekocht zoals de nieuwe Blof, Paul Weller, Crosby, Stills, Nash & Young met hun 25-jaar Deja Vu.

Ik heb mijn neus nog nauwelijks in het theater laten zien. Zelfs de bios hebben we nauwelijks bezocht. In de herfstvakantie zijn we nog naar de Efteling en de sauna geweest. We hebben de vaklantie afgesloten met een bezoek naar Maastricht.

Juli heeft dit keer in het teken gestaan van vaknatie en verbouwing. Zoals ik al heb geschreven zijn we bezig met een fikse verbouwing. Nu (eind augustus, oeps) is de verbouwing nagenoeg klaar. Onze woonkamer is met zo’n 28 vierkante meter uitgereid. De bestaande kozijnen zijn vier meter verderop herplaatst. Een imposante lichtstraat zorgt voor het nodige licht in huis.

In de eerste week van juli wordt de noodwand verwijderd. Het geheel is dan al waterdicht. We verbazen ons over de enorme ruimte die ons ten deel valt. Nu de afwerking nog. We maken een rondje langs de inmiddels opgeleverde huizen een stukje verderop in de straat. Omdat we problemen met de bouwvergunning hebben gehad zijn we een tikkie later wat echter een onverwacht voordeel oplevert. We kunnen rustig kijken en ideën opdoen. In een van de woningen vallen we voor de prachtige sfeerhaard tegen de buitenmuur. In een andere woning zien we een mooi geschilderde muur. Weer een andere woning laat ons het effect zien van een extra ingebrachte balk.

Enfin, de haard hebben we maar schaamteloos gekopieerd net als de balk.

Jammer genoeg kunnen we onze vloertegels niet meer bestellen en omdat een nieuwe vloer op de begane grond zo’n € 8.000,- zou gaan kosten, moesten we wat anders bedenken. Beppie komt op een bepaald moment een vloer tegen bestaande uit tegels van een ander formaat, drie kleuren waarvan één tint overeenkomt met onze huidige vloer. We passen, proberen en puzzelen en uiteindelijk bestel;len we deze vloer. Onze beige 40×60 tegels worden aangevuld met 20×20 tegels, precies in de gewenste maat. Net voor de bouwvak wordt de vloer gelegd.

Doordat allerlei vakmensen hun ding nog moeten doen en doordat we eigenlijk niets geboekt hebben, valt onze vakantie dit jaar een beetje in het water. De geplande reis naar Bretagne waar we zouden gaan zeilen wordt gecancelled. Het 2 weken Zeeland  worden gedwongen door het weer ingekort naar 8 dagen en uiteindelijk hebben we veel genietst. Ik werk nog rap een Ludlum af en weet een behoorlijk stuk van het in Zierikzee gekochte "Het lot van de familie Meijer’ van Charles Lewinsky af te werken.

En dan wordt het, voor je het weet, augustus en de wijzers van de klok malen ongenadig door en opeens blijkt de vakantie voorbij. Als de vakantie nog moet beginnen, denk je dat de vrije dagen niet opkunnen. En dan sta je weer voor een nieuwe groep eerstejaars jezelf voor te stellen en ben je bezig met de introductie.   Vrije dagen die tijdens de vakantie achteloos door je vingers glijden, blijken plotseling kostbaar als water in de Sahara als je gewoon moet werken.

De lange zwoele zomeravonden die we ons rosé en witbier nippend hadden voorgesteld, blijken zeldzaam te zijn geweest. Binnen kaarten terwijl het buiten regent is het lot. Ook wel gezellig hoor maar je verwacht anders. En dan opeens merk je dat het eerder donker wordt.

Tis weer voorbij die mooie zomer.